Tag Archives: Συνεντεύξεις

  • -

Δημήτρης Πολποτίνης «Στόχος μας η άνοδος στην πρώτη κατηγορία» (audio)

Tags : 

 

Στον στόχο της ομάδας για την φετινή αγωνιστική περίοδο, στα πολύ σημαντικά εκτός έδρας παιχνίδια που ακολουθούν με την Σάμο σε πρωτάθλημα και Κύπελλο, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων, ο προπονητής του Φαλήρου futsal, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Anonymous Radio.

 

Ακούστε αναλυτικά

 





  • -

Ο Αναστάσιος Μεγαλομύστακας στον Anonymous Radio

Tags : 

 

Αυτή την Κυριακή 13 Ιανουαρίου στις 12 το μεσημέρι, ο βουλευτής Σερρών της Ένωσης Κεντρώων Αναστάσιος Μεγαλομύστακας, στον Anonymous Radio και την εκπομπή ”Γιατρέ μου πες μου τι έχω”.


  • -

Αντώνης Αντωνίου : «Η κατάρα του διχασμού στην Ελλάδα»

Tags : 

Συνέντευξη στον Anonymous Radio

 

Αυτή την περίοδο πρωταγωνιστείτε μαζί με τη Νατάσα Ασίκη σε δύο παραστάσεις τις οποίες και σκηνοθετείτε. Ας ξεκινήσουμε πρώτα με τα «Αυγά Μαύρα» την οποία είχαμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε από κοντά. Θέλετε να μας πείτε δύο λόγια για αυτή την παράσταση;
– Βεβαίως, το έργο το έχει γράψει ο Διονύσης Χαριτόπουλος και είναι βασισμένο σε αληθινή ιστορία. Αυτή είναι η έκτη χρονιά που το ανεβάζουμε. Πρωταγωνιστεί η Νατάσα Ασίκη και και εγώ και το σκηνοθετώ. Τα σκηνικά είναι του Νίκου Κασαπάκη και μας πρόσφερε έτοιμες μουσικές που είχε η Ελένη Καραΐνδρου. Είναι ένα έργο για τον εμφύλιο και για τις επιπτώσεις που είχε επάνω στη νέα γενιά, στα παιδιά που ερχόντουσαν. Αυτά που περιγράφει, όπως και να το κάνουμε είναι στο DNA μας, τα περάσαμε, τα ζήσαμε και δεν πρέπει να τα ξεχνάμε. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι ο Διονύσης Χαριτόπουλος βλέπει το όλο θέμα μέσα από μία δίκαιη και παιδική ματιά θα την έλεγα, και ακριβώς αυτή η θέαση είναι που κάνει και το έργο τόσο αγαπητό τον κόσμο.
-Όπως σας είχα πει και μετά την παράσταση και πέτρες να ήμασταν θα είχαμε λιώσει.
– (Γέλιο). Ευχαριστώ, ξέρετε η ιστορία της Ελλάδας είναι γεμάτη από σπουδαίες στιγμές που καθορίζουν και το παρόν και το μέλλον μας, έτσι και η πηγή αυτής της ιστορίας είναι μία εποχή πολύ σημαντική που καθόρισε τους ανθρώπους και την εξέλιξη αυτής της χώρας.
«Εμφύλιος γινότανε τέτοιο κακό να μη μας ξαναβρεί », χρησιμοποιώ λόγια από την παράσταση για να σας ρωτήσω αν πιστεύετε ότι αυτή η ιδεολογική διαίρεση, υπάρχει ακόμα και σήμερα. Καταφέραμε τελικά να ξεφύγουμε από το διχαστικό, «εμείς» και εσείς»;.
Δεν νομίζω, άλλωστε φαίνεται καθημερινά αυτό το πράγμα. Δεν έχει σημασία ποιος είναι το «εσείς » και ποιος είναι το «εμείς » αλλά είναι σίγουρο ότι υπάρχει, και αυτή είναι η κατάρα τελικά, ο διχασμός στην Ελλάδα. Αυτό πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει, αλλά δεν γίνεται με το πάτημα ενός κουμπιού. Χρειάζεται πολύ προσπάθεια, αγώνας και πολύ παιδεία, για να μπορέσεις να εξελιχθείς και να δημιουργήσεις καινούργιες σχέσεις.
Στην παράσταση παρατηρείται μία αντιπαράθεση ανάμεσα στη λογική και το συναίσθημα, πιστεύετε ότι ο σημερινός άνθρωπος μαθημένος σε ανέσεις σαφώς μεγαλύτερες από το παρελθόν, θα επαναστατούσε για τα ιδανικά του; ή θα κοίταζε για να χρησιμοποιήσουμε ακόμα μία έκφραση από την παράσταση «μόνο το σπιτάκι του;»
– Δυστυχώς η πραγματικότητα δείχνει το δεύτερο, αλλά ξέρετε για μένα δεν είναι και πολύ κατακριτέο, γιατί σε δύσκολες στιγμές αυτό που προσπαθείς να σώσεις εκτός από τον εαυτό σου, είναι και τους δικούς σου ανθρώπους, να φτιάξεις έναν κύκλο ασφαλείας γύρω σου και να προστατέψεις τα νεότερα μέλη τουλάχιστον. Αυτός ο κύκλος αυτοάμυνας κατά τη γνώμη μου είναι κάτι πάρα πολύ φυσιολογικό.
– «Καλό ή κακό θα το δείξει η ιστορία», αναρωτιέται ο πρωταγωνιστής κατά τη διάρκεια της παράστασης αναφερόμενος στις θυσίες του πατέρα του κατά τη διάρκεια του εμφυλίου που μοιραία επωμίσθηκε η οικογένειά του. Τελικά η ιστορία τον δικαίωσε;
– Κοιτάξτε, κανείς δεν κάνει έναν αγώνα υπολογίζοντας εάν συμφέρει ή αν αξίζει τον κόπο. Ο αγώνας κυρίως έχει ιδεολογικές βάσεις και ιδανικές προσδοκίες. Εάν μπορέσεις να τις φτάσεις και να τις πραγματοποιήσεις, αν προδοθείς δεν μπορείς να το ξέρεις όταν ξεκινάς έναν αγώνα, ούτε μπορείς να το έχεις στο μυαλό σου. Άλλωστε, έτσι έχει προχωρήσει και η ανθρωπότητα. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Αυτός ο συντηρητισμός και η ασφάλεια που κατά τη γνώμη μου γίνεται ενστικτωδώς σε δύσκολες εποχές και σε δύσκολες στιγμές, πρέπει να μπαίνει λίγο στην άκρη, όταν υπάρχει μία λογική και μία προοπτική προκειμένου να πετύχεις πιο σπουδαία πράγματα.
Κύριε Αντωνίου ανεβάζετε ακόμα μία παράσταση την οποία και σκηνοθετείτε, όπως προείπαμε, με τίτλο ο «θάνατος και η κόρη» θέλετε να μας μιλήσετε για αυτή την παράσταση.
Το έργο είναι ενός συγγραφέα από τη Χιλή του Άριελ Ντόρφμαν και αναφέρεται σε περίπου ίδια πράγματα αλλά άλλης ποιότητας και άλλης σχέσης. Μιλά για την εποχή μετά την δικτατορία του Πινοσέτ η οποία κράτησε 17 χρόνια και έγιναν πάρα πολύ άγρια πράγματα και εγκλήματα. Εμείς είμαστε στο μετά, όταν η ηρωίδα ανακαλύπτει στη φωνή ενός καλεσμένου στο σπίτι, τον βασανιστή της. Η προοπτική για τιμωρία των εγκληματιών των βασανιστών και όλης αυτής της ομάδας της δικτατορίας μάλλον φαίνεται να «πέφτει στα μαλακά», με έναν συμβιβασμό αρκετά επικίνδυνο και περίεργο. Εδώ μπαίνει το δίλημμα αν μπορεί να αυτοδικήσει ή όχι. Ένα δίλημμα το οποίο νομίζω είναι παγκόσμιο και είναι υπαρκτό σε όλες τις εποχές. Το κατά πόσο δηλαδή δικαιώνεται η αυτοδικία, όταν δεν υπάρχει απονομή δικαιοσύνης. Πρωταγωνιστεί η Νατάσα Ασίκη και ο Δημήτρης Κανέλλος και εγώ βέβαια που παίζω και σκηνοθετώ.
Από τους ρόλους που έχετε υποδυθεί ποιος είναι αυτός που σας έχει αγγίξει περισσότερο;
– Στο θέατρο είναι πάρα πολλοί ρόλοι.« Ο φονιάς«, «το συναξάρι«, «Αυγά Μαύρα» και ο «θάνατος και η κόρη» που παίζουμε τώρα και το οποίο είναι πολύ σπουδαίο έργο. Πάρα πολλά, τι να πρωτοθυμηθώ!.Στον κινηματογράφο φυσικά είναι η «Παραγγελιά», «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο». Είναι πάρα πολλά έργα τα οποία μου αρέσουν και ήταν σπουδαίοι ρόλοι. Στην τηλεόραση υπάρχει η «Δέκατη εντολή», ο «Κόκκινος Κύκλος» που ήταν σπουδαίες δουλειές όπως και τα «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά» και φυσικά τα τελευταία χρόνια η «Μουρμούρα» που είναι μία πολύ σπουδαία κωμωδία με ποιότητα ήθος και πολύ καλή συνεργασία με όλο το επιτελείο.
Και πολύ κοντά σε αυτά που ζούμε στην καθημερινότητά θα πρόσθετα.
– Σίγουρα, όταν σκέφτομαι τη μουρμούρα γεμίζω χαμόγελο.
– Κλείνοντας Θα θέλαμε να μας πείτε τις ημέρες και τις ώρες των παραστάσεων, προκειμένου να σας επισκεφτούμε.
-Στις γιορτές υπάρχει μία τροποποίηση στο πρόγραμμα Τρίτη και Τετάρτη τα «Αυγά Μαύρα» και Σάββατο και Κυριακή το «Ο θάνατος και η κόρη». Μετά τις γιορτές που θα επανέλθει πάλι το πρόγραμμα σε φυσιολογικά επίπεδα θα παίζουμε κάθε Τετάρτη στις 19:00 και Πέμπτη στις 21:00 τα «Aυγά Mαύρα» και το «Ο θάνατος και η κόρη» κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 20:00.

  • Και οι δύο παραστάσεις παίζονται στην Θεατρική Σκηνή Σκιάθου και Νάξου 84, πλατεία Κολιάτσου
  • Τηλέφωνο : 210 2236 890

  • -

Παναγιώτης Ψωμιάδης : «Δεν θα δεχθώ ξεβράκωτους στην Θεσσαλονίκη»

Tags : 

O πρώην περιφερειάρχης Kεντρικής Μακεδονίας και υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης, μίλησε στον Anonymous Radio

 

– Βρισκόμαστε προς την ολοκλήρωση της τετραετούς θητείας της κυβέρνησης. Ο πρωθυπουργός στην ομιλία του στην Θεσσαλονίκη, ανέφερε ότι « απελευθερώσαμε την χώρα μας από τα μνημόνια». Θα θέλαμε την δική σας άποψη.
– Εσείς να είσαστε πρωθυπουργός, με τα μνημόνια θα είχαμε τελειώσει. Υπήρχε ένα χρονοδιάγραμμα το οποίο τελείωνε. Δεν βγήκαμε επειδή ήταν ο κύριος Τσίπρας ή ο ΣΥΡΙΖΑ και με τη Νέα Δημοκρατία το ίδιο θα ήταν, αλλά το θέμα είναι τι αφήνουμε πίσω μας. Το 2018 είναι καλύτερο από το 2010; Εγώ θα έλεγα όχι και δεν το λέω μόνο εγώ, αλλά οι δείκτες της οικονομίας, της κοινωνίας, αλλά και η ίδια η πραγματικότητα. Θεωρώ ότι με οποιαδήποτε κυβέρνηση, ιδιαίτερα όμως με αυτή η οποία υποσχέθηκε στους πάντες τα πάντα, δεν νομίζω ότι θα έχουμε μπροστά μας ένα καλό μέλλον. Επιτρέψτε όμως να σας πω ότι η παρουσία του πρωθυπουργού είχε να κάνει με την παρουσίαση της υποψηφιότητας της Κυρίας Νοτοπούλου. Είναι αδιανόητο ο πρωθυπουργός της χώρας να λέει « Να μην αφήσουμε την πόλη στα χέρια των ψωμιάδηδων » και σας ρωτώ, ποιο είναι το βιογραφικό το δικό μου και ποιο του κυρίου Τσίπρα, -ο οποίος δεν έχει να παρουσιάσει τίποτα καθώς δεν είναι εκλεγμένος πουθενά- αλλά και της κυρίας Νοτοπούλου. Καμία σχέση δεν έχει με την Θεσσαλονίκη και δεν γνωρίζει την πόλη. Στέκομαι με σεβασμό απέναντι της, σεβόμενος ότι είναι γυναίκα, αλλά από εκεί και πέρα προσβάλει την κοινωνία η υποψηφιότητα αυτή, αλλά και τον χώρο των γυναικών, καθώς δεν έχει να προσφέρει τίποτα.
– Πως κρίνεται τους χειρισμούς της κυβέρνησης αναφορικά με το θέμα της Μακεδονίας. Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων διαφωνεί με την συμφωνία που υπογράφτηκε στις Πρέσπες και παρά τα συλλαλητήρια που έχουν γίνει, η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι έσωσε την Μακεδονία. Ποια είναι η γνώμη σας;
– Θα πρέπει να μας πουν όμως από που την έσωσε. Φοβόμασταν τα δύο εκατομμύρια των Σκοπιανών; Το πιστεύει κανείς αυτό; (γέλιο)
– Απ’ ότι καταλαβαίνουμε απ’ το γέλιο σας, δεν το πιστεύετε ούτε εσείς.
– Κοιτάξτε όλο τον κόσμο τον διοικεί μια παγκόσμια συμμορία και μέσα σε αυτή, υπάρχουν και «πλοκάμια» από τον ελλαδικό χώρο. Όχι μόνο πολιτικά, αλλά και θεσμικά. Βλέπουμε τι γίνεται τελευταία με το θέμα της Εκκλησίας, η οποία απέχει απ’όλα τα σοβαρά θέματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία και τους πολίτες. Από εκεί και πέρα ο κύριος πρωθυπουργός με την ευκαιρία της παρουσίας του εδώ, είπε και για το Σκοπιανό. Καταρχάς μιλάμε για ένα ανύπαρκτο θέμα. Είδατε παγκοσμίως κάποιο επιστήμονα να συμφωνεί με την συμφωνία των Πρεσπών; Κανένας δεν μίλησε, ούτε μέσα στη χώρα μας, ούτε εκτός.
Η Μακεδονία δεν πωλείται, δεν ενοικιάζεται, δεν την διαπραγματευόμαστε. Δεν είναι δυνατόν με μία υπογραφή ενός τυχαίου Έλληνα πολίτη, ο οποίος προεκλογικά δεν είπε ότι θα πουλήσει το όνομα της Μακεδονίας, να πουλάμε ένα θέμα που θα το βρούμε μπροστά μας, εμείς και τα παιδιά μας. Ένα θέμα που έχει πολλά παρακλάδια, κοινωνικά οικονομικά και εθνικά. Και θα σας κάνω μία ερώτηση guiz : Μιλάμε για Βόρεια Μακεδονία, η Νότια ποια είναι;
– Για την ώρα ο όρος «Νότια Μακεδονία» δεν έχει ακουστεί πουθενά
– Ε τότε πως χαρακτηρίζεις μια περιοχή Βόρεια, όταν δεν υπάρχει Νότια. Όμως μετά από 30 ή 40 χρόνια θα έχουμε την Μεγάλη Μακεδονία, με Πρωτεύουσα την Θεσσαλονίκη. Εκεί βαδίζουμε, και γιαυτό αφαιρούν μέσα από τα σχολικά βιβλία την ένδοξη ιστορία μας, τα θρησκευτικά, ενώ σιγά σιγά θα καταργήσουν και το εθνικό σύμβολο. Άρα τα επόμενα χρόνια οι νέες γενιές δεν θα τα γνωρίζουν αυτά και θα μιλάνε για την παγκοσμιοποίηση και τη νέα τάξη πραγμάτων. Ναι μεν χρειάζονται και αυτά και πρέπει να συγχρονιστούμε με την παγκόσμια εικόνα, όμως δεν μπορούμε να αφαιρέσουμε από την ζωή μας, απ’την Ελλάδα, , απ’ την κοινωνία, απ’ την ψυχή μας, τις αξίες, τα ιδανικά και την ιστορία των Ελλήνων.
– Κύριε Ψωμιάδη έχετε θέσει υποψηφιότητα για το Δήμο Θεσσαλονίκης. Ποιες είναι οι δικές σας δεσμεύσεις απέναντι στους κατοίκους της πόλης;
– Καμία, δεν βαρεθήκατε να ακούτε υποσχέσεις; Στην Ελλάδα το ψέμα έλκει. Το ψέμα είναι μια ελκυστική γυναίκα γατί συνοδεύεται και από τη λέξη ελπίδα. Δείτε στο διαδίκτυο το πρόγραμμα του κυρίου Μπουτάρη. Ούτε το 10% δεν έχει υλοποιήσει. Αν δείτε το δικό μου πρόγραμμα, τις δύο φορές στη Νομαρχία και την μια στην περιφέρεια, θα δείτε ότι υλοποιήσαμε το 85% των προεκλογικών μας εξαγγελιών. Εγώ αυτό που μπορώ να υποσχεθώ είναι ότι δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουμε με τόσο υψηλά δημοτικά τέλη. Δεν είναι δυνατόν να μην γίνονται απαραίτητα έργα, δεν είναι δυνατόν μια πόλη σαν την Θεσσαλονίκη να μην είναι καθαρή να μην είναι φωτεινή και δεν είναι δυνατόν, να μην είναι μία ασφαλή πόλη. Αυτά μπορώ να τα υποσχεθώ, όμως σε ψεύτικες τζάμπα υποσχέσεις, δεν πρόκειται να πέσω. Το βασικότερο είναι να βρουν ξανά οι πολίτες την εμπιστοσύνη τους προς την τοπική αυτοδιοίκηση. Πρέπει να φέρουμε την θάλασσα να «αγκαλιάσει» την πόλη. Χρειαζόμαστε μια μεγάλη μαρίνα , όπως και να επεκτείνουμε την Λεωφόρο Νίκης 100 μέτρα μέσα προς τον Θερμαϊκό. Πρέπει να ζωντανέψουμε αυτό τον τόπο και να ασχοληθούμε με τα άτομα με ειδικές ανάγκες, τους φτωχούς και τους άστεγους. Αυτά που κάναμε εμείς ως Νομαρχία, δεν μπορούσαν να τα κάνουν 10 κυβερνήσεις μαζί, γιαυτό και ξέρουμε πως θα «φωτίσουμε» αυτό τον τόπο.
Εμένα επειδή δεν μπορούσαν να με κυνηγήσουν πολιτικά, με έστειλαν στα δικαστήρια. Έχω 7 αθωωτικές αποφάσεις, ενώ εκκρεμεί ακόμα ένα δικαστήριο, συγχρόνως όμως, έχουν έρθει έγγραφα από την πολιτεία, τα οποία αποδεικνύουν ότι όλα τα έργα της διοίκησής Ψωμιάδη έγιναν νόμιμα και δεν υπάρχει ζημιά ,ούτε ένα ευρώ. Έγγραφα του ιδίου του ελεγκτικού συνεδρίου. Εγώ κυνηγιέμαι γιατί είμαι ο Παναγιώτης Ψωμιάδης, ο οποίος διεκδίκησε την ηγεσία την Νέας Δημοκρατίας και επειδή ήμουν παιδί που τα «έλεγα». Όποιος δεν συμφωνεί σήμερα με το σύστημα τον «καθαρίζουν». Στην Ελλάδα πρέπει να είσαι αριστερός και γκέι για να είσαι καλός. Εγώ σέβομαι την ομοφυλοφιλία, σέβομαι την διαφορετικότητα, αλλά ξεβράκωτους στην πόλη, δεν θα δεχθώ.
– Εννοείτε το gay pride;
– Ναι, δεν θα δεχθώ ξεβράκωτους στην Θεσσαλονίκη. Ας έρθουν σε όσες εκδηλώσεις της πόλης θέλουν, αλλά ντυμένοι. Το πρότυπο της νεολαίας δεν θα είναι οι ξεβράκωτοι.


  • -

Κωνσταντίνος Παπανικόλας : «Μπορούμε να εργαζόμαστε μόνο 5 χρόνια»

Tags : 

 

Ο πρόεδρος του κινήματος ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α, μίλησε στον Anonymous Radio

 

Πως βλέπετε την πολιτική και οικονομική κατάσταση της χώρας, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, με την γνωστή οικονομική κρίση;
– Όπως όλος ο κόσμος έτσι και εμείς ζούμε μία κατάσταση καθόλου ευχάριστη και το άσχημο είναι ότι η πολιτική και οικονομική κρίση αυτή, δεν είναι φυσική αλλά τεχνητή. Κάποιοι άνθρωποι που εκμεταλλεύονται τη φτώχεια και τη δυστυχία δημιουργούν αυτές τις καταστάσεις.
– Πώς κρίνετε την απαξίωση των περισσοτέρων και κυρίων των νέων ανθρώπων προς την πολιτική;
– Το αντιμετωπίζω και εγώ καθημερινά αλλά είναι μέγα σφάλμα γιατί αν δεν ασχολούμαστε με την πολιτική, ασχολείται εκείνη μαζί μας και μας οδηγεί εδώ που φτάσαμε σήμερα. Ο Αριστοτέλης είχε πει ότι ο άνθρωπος που δεν ασχολείται με την πολιτική είναι άχρηστος και επικίνδυνος, γιατί επιτρέπει σε κάποιους άλλους να τον εκμεταλλεύονται και να τον οδηγούν στο χάος. Όλους τους ανθρώπους πρέπει όχι μόνο να τους απασχολεί η πολιτική, αλλά και να τους «καίει», γιατί αυτή είναι που καθορίζει την ποιότητα της ζωής μας, αλλά ακόμα και τον θάνατο. Τώρα που ζούμε αυτό το δράμα, που μας καταχρεωσαν και μας σκλάβωσαν θα πρέπει να το καταλάβουμε επιτέλους ότι όλα εξαρτώνται από την πολιτική και να ενεργοποιηθούμε σχετικά.
Ποιο είναι το πρόγραμμα σας για την οικολογία και την προστασία του περιβάλλοντος εν γένει;
– Επειδή έχουμε καταλάβει την σπουδαιότητα που έχει η πολιτική στη ζωή μας, έχουμε ιδρύσει και λειτουργούμε το κίνημα ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α που σημαίνει Ελληνική Λαϊκή Δημοκρατική Απελευθέρωση και καλούμε όλο τον κόσμο να μας γνωρίσει μπαίνοντας στην σελίδα www.oikologoi.gr. Ο κόσμος τα περισσότερα χρήματα του τα διαθέτει για περιττοβλαβερές ανάγκες, οι οποίες όμως προκαλούν αρρώστιες. Εμείς ονειρευόμαστε μια ζωή ευημερίας για όλους περιορίζοντας αυτές τις ανάγκες και έτσι να αλλάζουμε την τύχη μας και να εργαζόμαστε μόνο πέντε χρόνια, άντρες και γυναίκες και όλα τα άλλα χρόνια να είμαστε ελεύθεροι να ζούμε όπως μας αρέσει.
– Ακούγεται ωραίο αυτό
– Και όμως είναι δυνατόν να συμβεί, γιατί είπαμε πως το βασικό είναι να καταργήσουμε τις περιττοβλαβερές ανάγκες. Εγώ δεν ψωνίζω τίποτα από το super market. Tα μόνο που αγοράζω είναι από τη μαναβική ξηρούς καρπούς κ.α., κονσερβοποιημένα δεν παίρνω τίποτα. Έτσι θα γίνει μεγάλη μείωση κόστους και μόνο με 5 χρόνια κοινωνικής στράτευσης θα μπορούν να ζουν όλοι οι άλλοι άνθρωποι ελεύθεροι. Τότε θα αποδίδουμε στην κοινωνία τα εκατονταπλάσια γιατί ο άνθρωπος είναι από τη φύση του κοινωνικός και δραστήριος. Οραματιζόμαστε μία τέτοια κοινωνία που θα ζούμε για να χαιρόμαστε και όχι για να βασανιζόμαστε, όπως γίνεται σήμερα. Όσο για το περιβάλλον που με ρωτήσατε εννοείται ότι πρέπει να το προστατεύουμε γιατί είναι ο αέρας που αναπνέουμε. Είναι τρέλα αυτές οι τερατουπόλεις που έχουν φτιάξει με τους ουρανοξύστες και τα αυτοκίνητα να κινούνται ιλιγγιωδώς και ο κόσμος να αναπνέει το καυσαέριο και το θάνατο. Αυτό είναι καταδίκη. Ο άνθρωπος πρέπει να καταλάβει ότι δεν πρέπει να αδιαφορεί γι’ αυτή την κατάσταση, αλλά θα πρέπει να αγωνιστεί για να διορθωθούν όλα αυτά τα σφάλματα που οδηγούν στην αρρώστια και τον μαρτυρικό θάνατο.
– Ποιος είναι ο στόχος σας για τις επόμενες εκλογές, όποτε τελικά και αν γίνουν τελικά
– Ο στόχος μας είναι να μπορέσουμε να μπούμε στην βουλή, γι’αυτό καλούμε όλο τον κόσμο να μας βοηθήσει και να επικοινωνήσει μαζί μας, γιατί για εμάς οι εκλογές είναι σαν να γίνονται αύριο. Πρέπει να οργανωθούμε και να δικτυωθούμε σε όλη την Ελλάδα προκειμένου να έχουμε καλό αποτέλεσμα. Δεν έχουμε άλλη δυνατότητα εκτός από το να αγωνιζόμαστε, καθώς ο άνθρωπος που δεν αγωνίζεται είναι ζωντανός νεκρός. Όποιος νοιάζεται για τη ζωή του, για τον εαυτό του, για τα παιδιά του για την κοινωνία, για όλο τον κόσμο να μην μένει αδρανής και αδιάφορος και να νοιαστεί για το πως θα ξεφύγει από αυτή την καταδίκη που μας έχουν βάλει οι πολιτικοί που μας κυβερνούν και μας οδηγούν από το χειρότερο στο τρις χειρότερο.


  • -

Νεκταρία Φιολιτάκη: «Η επιτυχία είναι στη φύση σου»

Tags : 

 

Η γνωστή συγγραφέας μίλησε στον Anonymous Radio

 

Τι είναι αυτό που σας έκανε να πιάσετε για πρώτη φορά το μολύβι – ας το πούμε έτσι- και να ξεκινήσετε τη συγγραφική σας διαδρομή
– Η αλήθεια είναι πως από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου συνέχεια έγραφα, όμως από το 2014 ξεκίνησα να δημοσιεύω στο ευρύ κοινό τις σκέψεις μου, γιατί αυτός ήταν ένας τρόπος για εμένα να εκφράζομαι, καθώς όταν έχεις πολλά πράγματα στο μυαλό σου θες με κάποιον τρόπο να τα διοχετεύσεις. Οπότε ξεκίνησα με αυτό τον τρόπο, δημιουργώντας ένα Blog και το πρώτο μου e-book και έτσι ξεκίνησε το ταξίδι μου στον συγγραφικό κόσμο.
– Το καινούριο σας βιβλίο ονομάζεται «Η επιτυχία είναι στη φύση σου» από τις εκδόσεις ”Bookstars”, θα θέλατε να μας πείτε δύο λόγια γι’αυτό;
– Αυτό το βιβλίο είναι μία ολοκληρωμένη μέθοδος προσωπικής ανάπτυξης και επίτευξης στόχων. Έχοντας το ο αναγνώστης στα χέρια του, πραγματικά κρατάει ένα εργαλείο ζωής, γιατί μέσα περιγράφονται πάρα πολλοί εναλλακτικοί τρόποι μέσω τεχνικών για να μπορέσει αρχικά ο καθένας να εντοπίσει τους στόχους του, να κοινωνικοποιηθεί, να ομαδοποιηθεί, να φτιάξει την οικογένειά του και το περιβάλλον του, δηλαδή είναι ένα βιβλίο που σε βοηθάει σε όλους τους τομής της ζωής σου, είναι ένα εγχειρίδιο ζωής. Όλοι μπορούν να το προσαρμόσουν πάνω τους και να το «κουμπώσουν» στη ζωή τους, φτάνοντας εκεί που επιθυμούν. Στην επιτυχία τους.
– Τι ήταν αυτό που σας ενέπνευσε, ώστε να ξεκινήσετε την συγγραφή του εν λόγω βιβλίου;
– Ήταν ένα διάστημα που είχα αρχίσει να παρατηρώ τη φύση και είδα ότι πραγματικά όλοι οι οργανισμοί και όλα τα ζώα γύρω μας, μπορούν να μας διδάξουν πολλά πράγματα. Ας πούμε η τεχνική της μέλισσας δείχνει τον τρόπο προκειμένου να μπούμε σε μία ομάδα, επαγγελματική ή κοινωνική. Επίσης η αρκούδα μπορεί να μας αφυπνίσει όταν βρισκόμαστε σε μια περίοδο «χειμερίας νάρκης», να μας παρακινήσει.Από εκεί εμπνεύστηκα το μεγαλύτερο κομμάτι, παρατηρώντας αρχικά τα ζώα και μετά δουλεύοντας το, εξελίχθηκε και ολοκληρώθηκε το βιβλίο.
– Από τις εκδόσεις Bookstars κυκλοφορούν και άλλα δύο βιβλία σας, «Tα ερωτικά βοηθήματα» και το «κρατάς μυστικό» Θέλετε να μας πείτε λίγα πράγματα και για αυτά;
-«Tα ερωτικά βοηθήματα» έχουν δεχθεί κριτική λόγω του τίτλου του βιβλίου. Πολλοί λένε ότι είναι τολμηρός. Πριν κυκλοφορήσει από το περιβάλλον μου, μου έλεγαν να μην βάλω αυτό τον τίτλο, όμως πραγματικά είναι ένα βοήθημα πάνω στο κομμάτι των συντροφικών σχέσεων, το οποίο δείχνει τρόπους για το πως πρέπει να είναι στην πραγματικότητα οι σχέσεις γιατί ο κόσμος μπερδεύεται, συγχύζεται, αλλά θεωρώ ότι είναι πιο απλά τα πράγματα ειδικά στο κομμάτι του έρωτα. Αλλά αυτό είναι το «αλατοπίπερο», δυστυχώς όμως γίνεται πολύ περίπλοκο και αν το απλοποιήσουμε λιγάκι στο μυαλό μας θα δούμε ότι ο κόσμος είναι πιο ωραίος. Αυτό περιγράφω μέσα στο βιβλίο και το «κρατάς μυστικό», είναι ένα ημερολόγιο το οποίο όμως έχει την ιδιαιτερότητα ότι δεν έχει χρονολόγιο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάθε χρόνο. Έχει μέσα ένα διαφορετικό απόφθεγμα κάθε μέρα όπως και ένα ερώτημα έτσι ώστε ο αναγνώστης να το χρησιμοποιήσει ως εργαλείο για να κάνει το πλάνο του και ταυτόχρονα να έχει τροφή για σκέψη κάθε μέρα, οπότε ναι μεν είναι ημερολόγιο, αλλά και αυτό κινείται σε αυτό το επίπεδο της εσωτερικής αφύπνισης.
– Ως αναγνώστρια ξεχωρίζετε κάποιο είδος λογοτεχνίας;
– Κυρίως διαβάζω επιστημονικού περιεχόμενου βιβλία, που αφορούν προσωπική ανάπτυξη και ανθρώπινες σχέσεις, φιλοσοφία, κινούμαι σε θέματα ψυχολογίας και συμβουλευτικής ·Λόγω του αντικείμενου στο οποίο γράφω, χρειάζεται διαρκώς να είμαι ενήμερη για νέα θέματα προκειμένου να δίνω στο κοινό που επιλέγει τα βιβλία μου εμπεριστατωμένες πληροφορίες.
– Τι θα συμβουλεύατε κάποιον/α που σκέφτεται να ξεκινήσει την δική του συγγραφική διαδρομή
– Θεωρώ ότι ένας άνθρωπος που του αρέσει να γράφει, θα γράφει πάντα.Το θέμα είναι ποιος θα τολμήσει να εξωτερικεύσει και να δημοσιεύσει την σκέψη του. Η αμφιβολία που έχουν οι άνθρωποι που γράφουν είναι αν θα αρέσει ο λόγος τους και αν θα είναι κάτι επιτυχημένο. Για μένα που αποτελεί τρόπο έκφρασης συμβουλεύω όσους γράφουν να τολμήσουν να δώσουν τα γραπτά τους, γιατί όταν γράφεις εκφράζεσαι, οπότε έχεις κάτι να μοιραστείς. Είναι ένα όνειρο η συγγραφή, οπότε είναι κρίμα να μένουν στην αφάνεια, γραπτά που θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους αναγνώστες και να ξυπνήσουν διάφορα συναισθήματα.
– Έχει επηρεάσει η οικονομική κρίση και αν ναι πόσο τους αναγνώστες η ακόμα και τους ίδιους τους συγγραφείς ;
– Η οικονομική κρίση, έχει επηρεάσει όλους τους επαγγελματικούς κλάδους, και τους εκδοτικούς οίκους, τους συγγραφείς κατά συνέπεια και τους αναγνώστες, όμως, στην εποχή την οποία διανύουμε και με την εξέλιξη της τεχνολογίας έχουν δημιουργηθεί αρκετές εναλλακτικές όσον αφορά την έκδοση ενός βιβλίου, ενώ ταυτόχρονα και οι αναγνώστες έχουν άπειρες επιλογές για να διαβάσουν. Θεωρώ ότι είναι θέμα διαχείρισης και επιλογής αν θα διαβάσει ο αναγνώστης. Αυτοί που θέλουν πάντως να διαβάσουν, θα βρουν το τρόπο.


  • -

Ελένη Δήμου στον Anonymous Radio «Όλα θέλουν αγάπη και αφοσίωση»

Tags : 

Η δημοφιλής καλλιτέχνης μίλησε στην εκπομπή ” Γιατρέ μου πες μου τι έχω”

 

Είστε μία διαχρονική καλλιτέχνης. Ποιο είναι το μυστικό – αν μπορούμε να το πούμε έτσι- ενός τραγουδιστή για να αντέξει στον χρόνο.
– Νομίζω όλο αυτό που περιβάλλει έναν τραγουδιστή, ο τρόπος ζωής του, ο χαρακτήρας του, οι επιλογές του, τα πολύ ωραία τραγούδια, οι πολύ καλές συνεργασίες του και κυρίως το ταλέντο του.
– Ποιο ήταν το ερέθισμα για να μπείτε στο χώρο του τραγουδιού;. Έχουμε διαβάσει και μία παλαιότερη δήλωση σας, ότι μέχρι και ξύλο είχατε φάει, προκειμένου να μην ασχοληθείτε με το τραγούδι.
– Ναι, είναι αλήθεια αυτό. Η μητέρα μου με νανούριζε με την υπέροχη φωνή της και είναι σαν να μου μετέδωσε το «μικρόβιο». Από τότε που γεννήθηκα αυτό ήθελα να κάνω, να τραγουδάω.
– Έχετε κάνει πάρα πολλές επιτυχίες, υπάρχει ωστόσο κάποιο τραγούδι που αγαπάτε περισσότερο;
– Ο,τι έχω καταθέσει είναι αγαπημένο μου και από την μεγάλη δισκογραφία που έχω και την πληθώρα των τραγουδιών που έχω πει, πιθανότατα σήμερα να μην έλεγα 4 με 5 τραγούδια . Τότε που τα είπα όμως, ήμουν σε αυτό το mode και σε αυτή την διάθεση. Είναι τόσα πολλά τα αγαπημένα μου τραγούδια, τα οποία έγιναν και του κοινού αγαπημένα και θα ήταν πάρα πολύ άδικο να ξεχωρίσω ένα.
– Πως αισθανθήκατε όταν ακούσατε για πρώτη φορά τραγούδι σας στο ραδιόφωνο;
– Ω! Τρελάθηκα, ήταν η φωνή ενός πολύ γνωστού ραδιοφωνικού παραγωγού τότε, του Γιώργου Λεφεντάριου, ο οποίος έκανε όλα τα διαφημιστικά της Minos EMI. θυμάμαι που είχα στηθεί από τις 6 το πρωί, για να ακούσω το διαφημιστικό σποτάκι. Τρελάθηκα επίσης και με το εξώφυλλο του δίσκου μου και το χάζευα ώρες, όταν ήταν ακόμα προσχέδιο. Στο πρώτο μου εξώφυλλο σε περιοδικό, είχα ξενυχτήσει, έκανε θυμάμαι κρύο και πήγα από τα ξημερώματα στην Ομόνοια. Είχα αρρωστήσει κιόλας μετά από αυτό. (γέλια)
– Άξιζε τον κόπο όμως.
– Ναι, άξιζε. Όλα αυτά έχουν μία τεράστια συγκίνηση για έναν καλλιτέχνη, όπου αυτό που ονειρευόταν πάντα, γίνεται πραγματικότητα.
– Είναι γεγονός ότι με τα τεχνολογικά μέσα που υπάρχουν πλέον, ένας τραγουδιστής σε σχέση με το παρελθόν, είναι ευκολότερο να γίνει γνωστός και αυτό ναι μεν μπορούμε να το βάλουμε στα θετικά, αλλά πόσο μπορεί να βοηθήσει αυτό τον ίδιο τον καλλιτέχνη και την ελληνική μουσική παραγωγή γενικότερα;
– Το να γίνεις γνωστός είναι πάρα πολύ εύκολο σήμερα. Η δυσκολία είναι στο να κάνεις πολύ ωραία τραγούδια και να αντέξεις στον χρόνο. Εκείνο που συνήθως λέω, γιατί πολλά νέα παιδιά είναι φίλοι μου και μου αρέσει να τα συμβουλεύω – όπως συμβούλευαν και εμένα οι μεγάλοι καλλιτέχνες και κρατούσα πράγματα από αυτούς- είναι πως πρέπει να μάθουν τα Ελληνικά τραγούδια, τους συνθέτες. Να μάθουν τι σημαίνει Καλδάρας, Μούτσης, Χατζηνάσιος, Σπανός, Πλέσσας, Τσιτσάνης, Βαμβακάρης. Ακόμα και πιο πίσω, όπως ο Γούναρης. Πρέπει να μάθουν τι σημαίνει μουσική και τέχνη. Όχι μπαίνουμε σε ένα studio, κάνουμε ένα τραγουδάκι, το ανεβάζουμε στο youtube, και γίναμε φίρμες. Αυτό δεν είναι τέχνη!
-Ομολογουμένως υπάρχει μία – θα μπορούσαμε να πούμε – προχειρότητα σήμερα.
– Βλέπετε ότι περνάνε οι δεκαετίες και με τα παλιά τραγούδια πορευόμαστε ακόμα. Κάθονται οι νέοι και τα διασκευάζουν, κάτι με το οποίο διαφωνώ, διότι ακούω μερικά τραγούδια είτε από τα ρετρό, είτε από τα λαϊκά και τάχα κάνουμε λίγο JAZZ,λίγο LATIN, ωστόσο ορισμένα από αυτά δεν μου αρέσουν και κάποια μάλιστα τα θεωρώ κακοποιημένα, για την δική μου αισθητική. Οι νέοι καλλιτέχνες ωστόσο πορεύονται με αυτά τα τραγούδια διότι η σύγχρονη ελληνική μουσική, δεν οδηγεί πουθενά την ίδια την μουσική.
– Ίσως μοιάζει λίγο σαν «ακυβέρνητη»
– Είναι κρίμα γιατί υπάρχουν νεότεροι ταλαντούχοι άνθρωποι οι οποίοι διδάχτηκαν από τους σπουδαίους μας, Θεοδωράκη, Χατζηδάκη και όλους αυτούς που προανέφερα. Αλώστε δεν χρειάζεται να το πω εγώ, όλοι το ξέρουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι πήγαν μπροστά το ελληνικό τραγούδι. Τώρα αισθάνομαι πως ο,τι βγαίνει «χτυπά πάνω σε έναν τοίχο». Κάνει ένα «παφ» και μετά κάτω.
– Εκτός από σπουδαία ερμηνεύτρια είστε και συγγραφέας.
Ε..εντάξει, μία μυθοπλασία έφτιαξα
– Από που γεννήθηκε αυτή η ανάγκη για την συγγραφή;
– Ήταν μία εποχή που δεν είχα πολλές εμφανίσεις και είπα ότι θέλω να εκμεταλλευτώ τον χρόνο μου γράφοντας. Έτσι και ξεκινησα ένα ωραίο πρωινό, αν και κανείς από τους δικούς μου ανθρώπους δεν πίστευε ότι θα κάτσω και θα γράψω ένα βιβλίο.Το έκανα όμως και μου άρεσε πάρα πολύ. Είναι πολύ μοναχικό πράγμα βέβαια αυτό. Η δουλειά του συγγραφέα και του ζωγράφου είναι πολύ μοναχικές τέχνες. Είσαι εσύ και το έργο σου. Ήταν ωστόσο μια πολύ ωραία εμπειρία και θα το ξανακάνω. Θέλω να συγγράψω ένα βιβλίο ξανά, αλλά στους δικούς μου ρυθμούς, που μου επιτρέπουν να το κάνω, γιατί απαιτεί αφοσίωση. Θυμάμαι «είχα πέσει με τα μούτρα» από το πρωί μέχρι το βράδυ. Εξάλλου στην ζωή, όλα θέλουν αγάπη και αφοσίωση.
-Εμφανίζεσαι κάπου αυτή την περίοδο; που μπορούμε να σας απολαύσουμε ζωντανά;
– Αυτή τη Πέμπτη 29 Νοεμβρίου, κάνω μία πολύ ωραία παράσταση, που λέγεται ”τραγούδια στο φως”, στο Half Note. Στα μέσα Δεκεμβρίου παίζουμε στην Κρήτη, στις 14 στο Ρέθυμνο, στις 15 στο Ηράκλειο και στις 16 στα Χανιά. Για τον Ιανουάριο έχω να κάνω μία συνεργασία πάρα πολύ γλυκιά και τρυφερή. Θα το μάθετε..


  • -

Χαρά Νίκα : «Φονικός έρωτας – Φονική αγάπη»

Tags : 


Από τις εκδόσεις Bookstars

Στο πλαίσιο της γνωριμίας μας με το καινούριο βιβλίο «Φονική Αγάπη» (μέρος της διλογίας «Φονικός έρωτας – Φονική αγάπη») της συγγραφέως Χαράς Νίκα ,είχαμε την ευκαιρία μέσα από μια σύντομη συζήτηση να μάθουμε περισσότερα πράγματα για εκείνη και το νέο της βιβλίο.

Αγαπητή κυρία Νίκα, ας αρχίσουμε με λίγα λόγια για εσάς, τι σας έκανε να πιάσετε το μολύβι και να αρχίσετε να γράφετε;

– Όλα ξεκίνησαν από την παιδική μου ηλικία, όταν ήμουν 10-11 χρονών. Έγραφα μικρές ιστορίες με φανταστικούς ήρωες, ιστορίες που έμοιαζαν με παραμύθια. Θυμάμαι τον εαυτό μου να χαμογελά με ικανοποίηση κάθε φορά που ολοκλήρωνα μία από αυτές. Ήταν για μένα διέξοδος, πηγή χαράς και ένα αέναο ταξίδι σε μέρη μαγικά, μακριά από καθετί γνώριμο.

Πότε ξεκινήσατε να ασχολείστε με την συγγραφή;

– Ξεκίνησα τη συγγραφή σε ηλικία 25 χρονών. Βρισκόμουν σε μια ξένη χώρα, στην Ιταλία, και η ανάγκη να εκφραστώ στα ελληνικά ήταν τεράστια. Κι έτσι ξεκίνησα να γράφω. Απλές σκέψεις στην αρχή, μέχρι μικρά διηγήματα. Και μετά από δέκα χρόνια στα 35 μου μια προσωπική μου ιστορία έγινε το έναυσμα να γράψω και την πρώτη μου μεγάλη ιστορία, μέσα σε δύο βιβλία, τον Φονικό Έρωτα και τη Φονική Αγάπη.

Όταν ξεκινάτε να γράφετε ένα μυθιστόρημα έχετε ολοκληρωμένη την ιστορία μέσα στο μυαλό σας ή ολοκληρώνεται στην πορεία η ιστορία σας ;

-Αρχικά υπάρχει ένα πλάνο μέσα στο μυαλό μου, αλλά τις περισσότερες φορές η ίδια η ιστορία επιλέγει το τέλος της, λίγο πριν φτάσει σε αυτό.

Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για το τελευταίο σας βιβλίο με τίτλο «Φονική αγάπη»;
-Η Φονική Αγάπη είναι η ολοκλήρωση μιας ερωτικής ιστορίας, που ξεκίνησε με τον Φονικό Έρωτα. Μια ιστορία πλούσια σε έντονα συναισθήματα. Εκεί που το πάθος παλεύει με το μίσος, το σωστό με το λάθος, η εκδίκηση με την συγχώρεση , η ζωή με τον θάνατο και στο τέλος σαν από μηχανής Θεός έρχεται η αγάπη, εκείνη η καθαρή, ανιδιοτελής αγάπη να λυτρώσει τους ήρωες της ιστορίας και να αποτινάξει από πάνω της τον μανδύα της, ως Φονική.

– Οι ήρωες του βιβλίου είναι άνθρωποι που μπορεί να γνωρίζετε και τους βάλατε να παίξουν στην ιστορία σας ή είναι φανταστικοί χαρακτήρες;

– Η ιστορία και των δύο βιβλίων, επομένως και της Φονικής αγάπης, ξεκινάει και τελειώνει με έναν μόνο άνθρωπο. Μια αληθινή ιστορία αγάπης, ως προς τα συναισθήματα, συμβολικά γραμμένη. Κάθε άνδρας-ήρωας, έχει δανειστεί κάτι από τον χαρακτήρα αυτού του ανθρώπου. Πολλές πτυχές όπως η αλαζονεία ,η λαγνεία, ο εθισμός, η επιθετικότητα, αλλά και η αφοσίωση , το πάθος, η τρυφερότητα, η συντροφικότητα, έχουν μοιραστεί στους ήρωες και άλλοτε τιμωρούνται γι αυτό και άλλοτε δοξάζονται. Οι υπόλοιποι ήρωες έχουν συγκεκριμένο βοηθητικό ρόλο για να αποτυπωθούν πιο έντονα τα συναισθήματα και οι περισσότεροι είναι φανταστικοί.

Βρίσκομαι πίσω από κάθε συναίσθημα των ηρωίδων μου και επιτρέπω την ίδια την ιστορία να με οδηγήσει και όχι κάποιον ήρωα .Επιζητώ την ανατροπή, την έκπληξη και όχι το δεδομένο και κατά συνέπεια καθοδηγούμενο από κάποιον χαρακτήρα- ήρωα.

Τι σας ενέπνευσε για αυτό το μυθιστόρημα;

– Τη στιγμή που κλήθηκα να δώσω απαντήσεις στον εαυτό μου για τον σκοπό της ζωή μου, ούσα μέσα σε μια δυσλειτουργική, αλλά τόσο εθιστική σχέση χρόνων, μια συνεξαρτημένη σχέση, τότε άκουσα την ψυχή μου να μου φωνάζει: Γράψε γι αυτήν!!!

Τι συναίσθημα επιδιώκετε να προκαλέσετε στον αναγνώστη του βιβλίου σας;

-Επιδιώκω να νιώσει!!! Όχι ένα συναίσθημα, αλλά όσο το δυνατόν περισσότερα! Να αντιληφθεί ότι είμαστε τα συναισθήματά μας και πως πρέπει να σεβόμαστε ακόμη κι αυτά που δεν μας αρέσουν και να μη τα χρεώνουμε στον απέναντι. Να μάθουμε να λέμε νιώθω χαρά ή νιώθω λύπη και όχι με κάνεις χαρούμενο ή λυπημένο. Όλα ξεκινάνε από εμάς και τελειώνουν σε εμάς.

Αν μπορούσατε να βάλετε έναν τίτλο στον τρόπο που σκέφτεστε όταν γράφετε ποιος θα ήταν αυτός?

– Μεθοδικός και διδακτικός.

Έχετε σπουδάσει ψυχολογία, εμπλέκεται κάπως στον τρόπο και το περιεχόμενο που γράφετε;

– Οι ήρωές μου είναι κυρίως άνθρωποι με ελαττώματα οι οποίοι καλούνται πρώτα να τα αποδεχτούν και μετά να τα διορθώσουν . Δεν είναι αψεγάδιαστοι, ούτε αποζητούν την τελειότητα, αλλά την λειτουργικότητα. Ψάχνουν την ευτυχία μέσα τους και όχι έξω από αυτούς. Μπορεί το περιεχόμενο να φαντάζει ως μυθιστόρημα, ωστόσο ο σκοπός είναι οι ήρωές μου να μπορούν να κοιτάζουν στον καθρέφτη τους και να βλέπουν το είδωλό τους, όποιο κι αν είναι αυτό και όχι να τυφλώνονται από αυτό! Επομένως θεωρώ και πιστεύω πως είναι έκδηλη η επιρροή από τις σπουδές μου και στον τρόπο που σκέφτομαι, αλλά και στον τρόπο που αποτυπώνω τη σκέψη μου στο χαρτί.

Ως αναγνώστρια ξεχωρίζετε κάποιο είδος λογοτεχνίας; Τι σας κέρδισε σε αυτό το είδος λογοτεχνίας;

– Το μυθιστόρημα, είτε αυτό είναι κοινωνικό, είτε ψυχολογικό, είτε αισθηματικό. Είναι προϊόν εξολοκλήρου της φαντασίας και αυτό το κάνει αυτομάτως μαγικό.

Ποιο είναι το βιβλίο που σας σημάδεψε;

– Η αβάσταχτη ελαφρότητα του Είναι, του Μίλαν Κούντερα. Αν και μιλάει για τον έρωτα ανάμεσα στον Τόμας και την Τερέζα, ωστόσο είναι διάχυτη η ανάγκη και η προσπάθεια για φυγή από την αλήθεια της ύπαρξης!


Χορηγός επικοινωνίας Anonymous Radio




  • -

ΕΜ.ΜΑ : « Χωρίς ταυτότητα η φωνή χάνεται»

Tags : 

Η ταλαντούχα μουσικός μίλησε στον Anonymoys Radio

 

Τα αρχικά ΕΜ.ΜΑ από που προέκυψαν;
– Θα ήθελα να ήταν πάρα πολύ συναρπαστική η ιστορία που θα σας έλεγα αλλά δεν είναι. Προέκυψε από το όνομα μου που είναι Εμμανουέλα- Μαρία. Είναι τα αρχικά τους.
– ΕΜ.ΜΑ διατηρείς ένα studio ηχογράφησης, το Twenty 8 θα θέλαμε να μας μιλήσεις γι’ αυτό.
– Αυτό είναι ένα όνειρο που είχα πάντα μαζί με τον πιο στενό μου συνεργάτη, που γράφουμε μαζί μουσική, τον Hass, να κάνουμε μαζί έναν χώρο για έκσταση, έμπνευση,δημιουργία, ήταν πιο πολύ αυτή η αρχική σκέψη, να έχουμε έναν χώρο να μπορούμε να γράφουμε μουσική και ήμασταν τυχεροί γιατί πραγματοποιήθηκε από έναν ακουστικό αρχιτέκτονα, πάρα πολύ γνωστό για την δουλεία του, τον Roger D’Arcy, ο οποίος έχει κάνει την ακουστική αρχιτεκτονική του studio των Depence Mode και άλλων, επομένως έγινε ένας πάρα πολύ όμορφος χώρος και αυτός ήταν ο στόχος , να νιώθεις σαν το σπίτι σου, έτσι ώστε να θες να περάσεις ώρες δημιουργίας εκεί. Το αγαπάω πάρα πολύ.
– Έχεις φύγει από την χώρα μας σε μικρή ηλικία. Πόσο σε έχει επηρεάσει το πέρασμα σου από το εξωτερικό;
– Όχι απλά με έχει επηρεάσει, αλλά με έχει διαμορφώσει θα έλεγα ως καλλιτέχνη και γενικά η ζωή στο εξωτερικό ήταν μία απίστευτη εμπειρία, ιδιαίτερα στις πόλεις που πέρασα το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου, δηλαδή Λονδίνο, Βοστώνη, Νέα Υόρκη, Λος Άντζελες και βρισκόμουν σε χώρους όπου είναι καλλιτεχνικά εμπλουτισμένοι από διάφορες κουλτούρες και μουσικές τάσεις. Το θέμα δεν είναι να μάθεις μουσική, γιατί αυτό μπορείς να το μάθεις παντού. Πιο πολύ αυτό που μετράει είναι η συνεύρεση με μουσικούς από όλο τον κόσμο. Γνωρίζεις πως σκέφτονται, πως δημιουργούν δηλαδή, είναι το περιβάλλον που σε διαμορφώνει καλλιτεχνικά.
-Έχεις κάνει μαθήματα με τον coach των Aerosmith. Πως ήταν αυτή η εμπειρία;
– Ήταν απίστευτη εμπειρία και ήταν αυτό που λέγαμε πιο πριν, το περιβάλλον που βρίσκεσαι παίζει ρόλο γιατί δεν θα γνώριζα τον Μark Baxter, αν δεν είχα πάει στην Αμερική. Πάρα πολύ ενδιαφέρον έχει και ο τρόπος με τον οποίο ο Mark διαλέγει τους μαθητές του, πρέπει να κάνεις αίτηση, να στείλεις βιογραφικό, σου στέλνει ένα ερωτηματολόγιο 20 σελίδων να απαντήσεις, που περιλαμβάνει ερωτήσεις από την πιο απλή μέχρι την πιο παράξενη, επάνω στην καθημερινότητα σου. Ήμουν τυχερή και με δέχτηκε ως μαθήτρια. Είναι ένας πάρα πολύ απλός άνθρωπος. Μην ξεχνάμε ότι ήταν ο coach που συνόδευε τον Steve Taylor, τον τραγουδιστή των Aerosmith σε όλες του τις περιοδείες από το 93 και μετά που έγινε η ανάκαμψη τους. Ήταν εξαιρετικός καθηγητής στον τρόπο που δίδασκε δίνοντας μεγάλη βαρύτητα στην ψυχολογία του καλλιτέχνη για να βρει την ταυτότητα και την χροιά του. Χωρίς ταυτότητα η φωνή χάνεται.
-ΕΜ.ΜΑ , τα μελλοντικά σου σχέδια ποια είναι;
– Τελείωσα τα γυρίσματα του καινούργιου μου videoclip, επομένως άμεσα θα κυκλοφορήσει η νέα μου δουλεία. Το πάω βήμα- βήμα, με τα σχέδια, δεν είμαι πολύ του μελλοντικού. Είμαι πιο πολύ του τώρα (γέλια)


  • -

Μαρία Δαμιανάκου : «Κράτος Δικαίου… η αποκάλυψη»

Tags : 

H ανατρεπτική συγγραφέας μίλησε στον Anonymous Radio

 

Μαρία πες μας μερικά λόγια για το νέο σου βιβλίο ”Κράτος Δικαίου… η αποκάλυψη” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ”Bookstars”.
– To βιβλίο αυτό παρουσιάζει ένα φανταστικό κράτος το οποίο μετά από πολλά χρόνια ανοχής στην βία και στην ανασφάλεια, λόγω της αδυναμίας του σύγχρονου κόσμου να καταπολεμήσει την εγκληματικότητα αποφάσισε μία μέρα να πάρει τον νόμο στα χέρια και να διαμορφώσει την νομοθεσία όσον αφορά το κομμάτι αυτό. Έτσι λοιπόν μία ομάδα ανθρώπων που πήραν την εξουσία στα χέρια τους, οι τιμωροί, δίνουν τέλος στην εγκληματικότητα με έναν δικό τους ιδιόμορφο τρόπο. Αρχικά καταργούν τις φυλακές και στην πλατεία των μαρτυρίων δίνουν ζωντανά με την παρουσία όλων των πολιτών την ανάλογη τιμωρία σε κάθε εγκληματία.- ποια είναι η τιμωρία-; Το ίδιο του το έγκλημα. Τιμωρείται την ίδια στιγμή με όλες τις λεπτομέρειες του ιδίου του εγκλήματος που διέπραξε. Ο σκοπός είναι να έρθει στη θέση του θύματος, για να ζήσει ότι έζησε και εκείνος στα δικά τους χέρια, να νιώσει δηλαδή τον πόνο την ανασφάλεια, τον τρόμο και τον κίνδυνο. Το ”κράτος δικαίου” ακολουθεί μία απόλυτη αυστηρή πολιτική και με σκληροπυρινηκές απόψεις. Γενικά το νόημα όλου του βιβλίου είναι η απόλυτη τιμωρία και όχι οι μέσες άκρες , με το σκεπτικό ότι ο καθένας είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του και η κάθε πράξη έχει τις συνέπειες της.
– Ποία ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετώπισες κατά την συγγραφή του εν λόγω βιβλίου;
– Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν αν θα έπρεπε να παρουσιάσω την σκληρή πραγματικότητα τουλάχιστον όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ και κατά συνέπεια υπήρχε μέσα μου ο φόβος αν θα το αποδεχόταν ο κόσμος ή όχι, γιατί κακά τα ψέματα είναι πολύ σκληρό, σοκαριστικό και σίγουρα θα υπάρξουν αντιδράσεις, γιατί είναι αυτό που λέει, μία αποκάλυψη και πολλές φορές οι αποκαλύψεις πονάνε. Το ”Κράτος Δικαίου… η αποκάλυψη” φέρνει τον αναγνώστη αντιμέτωπο με τις δικές του αλήθειες και τους δικούς του φόβους. Είναι ένα ιδιαίτερο βιβλίο,σκληρό γιατί «ξεγυμνώνει» την πραγματικότητα και την παρουσιάζει ως έχει, γιαυτό είναι και μία αποκάλυψη όπως προείπα. Ανατριχιαστική μεν, αλλά αληθινή. Δεν έρχεται να «χαϊδέψει» τ’αυτιά. Είναι ένα «χαστούκι» στη συνείδηση εκείνων που πιστεύει ότι ζούμε σε έναν ονειρικά φτιαγμένο κόσμο. Λυπάμαι αλλά αυτό το βιβλίο θα σας «ξυπνήσει» και με άγριο τρόπο..(γέλια)
– Από που αντλείς την έμπνευση σου;
– Από την καθημερινότητα, μπορεί να είναι μία μυρωδιά, μία εικόνα μια λέξη ένα γεγονός. Τις προάλλες είχα μία συνάντηση με ένα φίλο και αμέσως «γεννήθηκε» μέσα μου μία ιστορία. Έτσι, από το πουθενά, χωρίς γίνει αναφορά σε κάτι συγκεκριμένο. Γενικά έρχεται η έμπνευση από το πουθενά. Για παράδειγμα αμέτρητα βράδια έχω πεταχτεί μέσα από τον ύπνο μου γιατί μου ήρθε μία ιδέα ή η συνέχεια ενός βιβλίου που γράφω και ξυπνάω, για να γράψω μέσα στη νύχτα.
-Γνωρίζεις από την αρχή το τέλος κάθε ιστορίας που γράφεις ή κατά κάποιο τρόπο σε οδηγούν οι ίδιοι οι ήρωες σε αυτό;
– Δεν γνωρίζω ποτέ το τέλος, ούτε καν την πορεία μέχρι το τέλος. Έχω εννοείται την βάση, μια ιδέα όταν ξεκινάω αλλά από εκεί και έπειτα οι ήρωες φτιάχνουν την ιστορία τους. Πάντα πιάνω τον εαυτό μου να θέλει να γράψει κάτι συγκεκριμένο, αλλά το χέρι μου να μην με «ακούει», λες και το καθοδηγούν οι ήρωες, γιαυτό ίσως και σε όλα μου τα βιβλία το τέλος είναι μια μεγάλη ανατροπή, γιατί στην ουσία ούτε εγώ η ίδια δεν ξέρω πως θα τελειώσει η ιστορία.
-Πως αισθάνθηκες όταν έπιασες στα χέρια σου το πρώτο σου βιβλίο;
– Υπερβολική συγκίνηση. Είναι ένα συναίσθημα που ειλικρινά δεν μπορώ να το περιγράψω. Δεν το πίστευα είχε γίνει ένα όνειρο μου πραγματικότητα, γιατί πάλεψα πολύ για να φτάσω στο σημείο να εκδόσω τα βιβλία μου. Συνάντησα πολλές «τρικλοποδιές» καθώς επίσης και κλειστές πόρτες και εκεί που γονάτιζα και έλεγα θα τα παρατήσω και κλείδωνα το χειρόγραφο μέσα στο συρτάρι για μήνες, το έπιανα και προσπαθούσα ξανά και έλεγα με πείσμα ”και όμως είμαι ακόμα εδώ”. Την δύναμη αυτή την αντλούσα από τους δικούς μου ανθρώπους που πίστεψαν σε εμένα και όταν ήρθε εκείνη η μέρα που εκδόθηκε και έπιασα το πρώτο αντίτυπο στα χέρια μου και είδα το όνομα μου στο εξώφυλλο και ολόκληρο το έργο μου να έχει αποκτήσει «σάρκα και οστά», δεν μπορούσα να σταματήσω τα δάκρυα μου, αυτή είναι η αλήθεια.
-Ποια είναι η άποψη σου για τη σύγχρονη λογοτεχνία;
– Έχει προσαρμοστεί με τα πρότυπα της σύγχρονης κοινωνίας και έχει αναβαθμιστεί. Όλο και περισσότεροι συγγραφείς «ανοίγουν τα φτερά» τους και δοκιμάζουν και άλλες κατηγορίες μυθιστορημάτων. Παλαιότερα ήταν πολύ ανεβασμένες οι νουβέλες και τα αισθηματικά. Σήμερα παρατηρώ ότι κυκλοφορεί πολύ το μυστήριο, τα θρίλερ και αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα, γιατί είναι αυτό που υπηρετώ. Επίσης στη σύγχρονη λογοτεχνία βλέπεις θάρρος της γνώμης και αυτό είναι πολύ καλό και αισιόδοξο