Μαρία Δαμιανάκου : «Κράτος Δικαίου… η αποκάλυψη»

  • -

Μαρία Δαμιανάκου : «Κράτος Δικαίου… η αποκάλυψη»

Tags : 

H ανατρεπτική συγγραφέας μίλησε στον Anonymous Radio

 

Μαρία πες μας μερικά λόγια για το νέο σου βιβλίο ”Κράτος Δικαίου… η αποκάλυψη” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ”Bookstars”.
– To βιβλίο αυτό παρουσιάζει ένα φανταστικό κράτος το οποίο μετά από πολλά χρόνια ανοχής στην βία και στην ανασφάλεια, λόγω της αδυναμίας του σύγχρονου κόσμου να καταπολεμήσει την εγκληματικότητα αποφάσισε μία μέρα να πάρει τον νόμο στα χέρια και να διαμορφώσει την νομοθεσία όσον αφορά το κομμάτι αυτό. Έτσι λοιπόν μία ομάδα ανθρώπων που πήραν την εξουσία στα χέρια τους, οι τιμωροί, δίνουν τέλος στην εγκληματικότητα με έναν δικό τους ιδιόμορφο τρόπο. Αρχικά καταργούν τις φυλακές και στην πλατεία των μαρτυρίων δίνουν ζωντανά με την παρουσία όλων των πολιτών την ανάλογη τιμωρία σε κάθε εγκληματία.- ποια είναι η τιμωρία-; Το ίδιο του το έγκλημα. Τιμωρείται την ίδια στιγμή με όλες τις λεπτομέρειες του ιδίου του εγκλήματος που διέπραξε. Ο σκοπός είναι να έρθει στη θέση του θύματος, για να ζήσει ότι έζησε και εκείνος στα δικά τους χέρια, να νιώσει δηλαδή τον πόνο την ανασφάλεια, τον τρόμο και τον κίνδυνο. Το ”κράτος δικαίου” ακολουθεί μία απόλυτη αυστηρή πολιτική και με σκληροπυρινηκές απόψεις. Γενικά το νόημα όλου του βιβλίου είναι η απόλυτη τιμωρία και όχι οι μέσες άκρες , με το σκεπτικό ότι ο καθένας είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του και η κάθε πράξη έχει τις συνέπειες της.
– Ποία ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετώπισες κατά την συγγραφή του εν λόγω βιβλίου;
– Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν αν θα έπρεπε να παρουσιάσω την σκληρή πραγματικότητα τουλάχιστον όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ και κατά συνέπεια υπήρχε μέσα μου ο φόβος αν θα το αποδεχόταν ο κόσμος ή όχι, γιατί κακά τα ψέματα είναι πολύ σκληρό, σοκαριστικό και σίγουρα θα υπάρξουν αντιδράσεις, γιατί είναι αυτό που λέει, μία αποκάλυψη και πολλές φορές οι αποκαλύψεις πονάνε. Το ”Κράτος Δικαίου… η αποκάλυψη” φέρνει τον αναγνώστη αντιμέτωπο με τις δικές του αλήθειες και τους δικούς του φόβους. Είναι ένα ιδιαίτερο βιβλίο,σκληρό γιατί «ξεγυμνώνει» την πραγματικότητα και την παρουσιάζει ως έχει, γιαυτό είναι και μία αποκάλυψη όπως προείπα. Ανατριχιαστική μεν, αλλά αληθινή. Δεν έρχεται να «χαϊδέψει» τ’αυτιά. Είναι ένα «χαστούκι» στη συνείδηση εκείνων που πιστεύει ότι ζούμε σε έναν ονειρικά φτιαγμένο κόσμο. Λυπάμαι αλλά αυτό το βιβλίο θα σας «ξυπνήσει» και με άγριο τρόπο..(γέλια)
– Από που αντλείς την έμπνευση σου;
– Από την καθημερινότητα, μπορεί να είναι μία μυρωδιά, μία εικόνα μια λέξη ένα γεγονός. Τις προάλλες είχα μία συνάντηση με ένα φίλο και αμέσως «γεννήθηκε» μέσα μου μία ιστορία. Έτσι, από το πουθενά, χωρίς γίνει αναφορά σε κάτι συγκεκριμένο. Γενικά έρχεται η έμπνευση από το πουθενά. Για παράδειγμα αμέτρητα βράδια έχω πεταχτεί μέσα από τον ύπνο μου γιατί μου ήρθε μία ιδέα ή η συνέχεια ενός βιβλίου που γράφω και ξυπνάω, για να γράψω μέσα στη νύχτα.
-Γνωρίζεις από την αρχή το τέλος κάθε ιστορίας που γράφεις ή κατά κάποιο τρόπο σε οδηγούν οι ίδιοι οι ήρωες σε αυτό;
– Δεν γνωρίζω ποτέ το τέλος, ούτε καν την πορεία μέχρι το τέλος. Έχω εννοείται την βάση, μια ιδέα όταν ξεκινάω αλλά από εκεί και έπειτα οι ήρωες φτιάχνουν την ιστορία τους. Πάντα πιάνω τον εαυτό μου να θέλει να γράψει κάτι συγκεκριμένο, αλλά το χέρι μου να μην με «ακούει», λες και το καθοδηγούν οι ήρωες, γιαυτό ίσως και σε όλα μου τα βιβλία το τέλος είναι μια μεγάλη ανατροπή, γιατί στην ουσία ούτε εγώ η ίδια δεν ξέρω πως θα τελειώσει η ιστορία.
-Πως αισθάνθηκες όταν έπιασες στα χέρια σου το πρώτο σου βιβλίο;
– Υπερβολική συγκίνηση. Είναι ένα συναίσθημα που ειλικρινά δεν μπορώ να το περιγράψω. Δεν το πίστευα είχε γίνει ένα όνειρο μου πραγματικότητα, γιατί πάλεψα πολύ για να φτάσω στο σημείο να εκδόσω τα βιβλία μου. Συνάντησα πολλές «τρικλοποδιές» καθώς επίσης και κλειστές πόρτες και εκεί που γονάτιζα και έλεγα θα τα παρατήσω και κλείδωνα το χειρόγραφο μέσα στο συρτάρι για μήνες, το έπιανα και προσπαθούσα ξανά και έλεγα με πείσμα ”και όμως είμαι ακόμα εδώ”. Την δύναμη αυτή την αντλούσα από τους δικούς μου ανθρώπους που πίστεψαν σε εμένα και όταν ήρθε εκείνη η μέρα που εκδόθηκε και έπιασα το πρώτο αντίτυπο στα χέρια μου και είδα το όνομα μου στο εξώφυλλο και ολόκληρο το έργο μου να έχει αποκτήσει «σάρκα και οστά», δεν μπορούσα να σταματήσω τα δάκρυα μου, αυτή είναι η αλήθεια.
-Ποια είναι η άποψη σου για τη σύγχρονη λογοτεχνία;
– Έχει προσαρμοστεί με τα πρότυπα της σύγχρονης κοινωνίας και έχει αναβαθμιστεί. Όλο και περισσότεροι συγγραφείς «ανοίγουν τα φτερά» τους και δοκιμάζουν και άλλες κατηγορίες μυθιστορημάτων. Παλαιότερα ήταν πολύ ανεβασμένες οι νουβέλες και τα αισθηματικά. Σήμερα παρατηρώ ότι κυκλοφορεί πολύ το μυστήριο, τα θρίλερ και αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα, γιατί είναι αυτό που υπηρετώ. Επίσης στη σύγχρονη λογοτεχνία βλέπεις θάρρος της γνώμης και αυτό είναι πολύ καλό και αισιόδοξο