Ελένη Δήμου στον Anonymous Radio «Όλα θέλουν αγάπη και αφοσίωση»

  • -

Ελένη Δήμου στον Anonymous Radio «Όλα θέλουν αγάπη και αφοσίωση»

Tags : 

Η δημοφιλής καλλιτέχνης μίλησε στην εκπομπή ” Γιατρέ μου πες μου τι έχω”

 

Είστε μία διαχρονική καλλιτέχνης. Ποιο είναι το μυστικό – αν μπορούμε να το πούμε έτσι- ενός τραγουδιστή για να αντέξει στον χρόνο.
– Νομίζω όλο αυτό που περιβάλλει έναν τραγουδιστή, ο τρόπος ζωής του, ο χαρακτήρας του, οι επιλογές του, τα πολύ ωραία τραγούδια, οι πολύ καλές συνεργασίες του και κυρίως το ταλέντο του.
– Ποιο ήταν το ερέθισμα για να μπείτε στο χώρο του τραγουδιού;. Έχουμε διαβάσει και μία παλαιότερη δήλωση σας, ότι μέχρι και ξύλο είχατε φάει, προκειμένου να μην ασχοληθείτε με το τραγούδι.
– Ναι, είναι αλήθεια αυτό. Η μητέρα μου με νανούριζε με την υπέροχη φωνή της και είναι σαν να μου μετέδωσε το «μικρόβιο». Από τότε που γεννήθηκα αυτό ήθελα να κάνω, να τραγουδάω.
– Έχετε κάνει πάρα πολλές επιτυχίες, υπάρχει ωστόσο κάποιο τραγούδι που αγαπάτε περισσότερο;
– Ο,τι έχω καταθέσει είναι αγαπημένο μου και από την μεγάλη δισκογραφία που έχω και την πληθώρα των τραγουδιών που έχω πει, πιθανότατα σήμερα να μην έλεγα 4 με 5 τραγούδια . Τότε που τα είπα όμως, ήμουν σε αυτό το mode και σε αυτή την διάθεση. Είναι τόσα πολλά τα αγαπημένα μου τραγούδια, τα οποία έγιναν και του κοινού αγαπημένα και θα ήταν πάρα πολύ άδικο να ξεχωρίσω ένα.
– Πως αισθανθήκατε όταν ακούσατε για πρώτη φορά τραγούδι σας στο ραδιόφωνο;
– Ω! Τρελάθηκα, ήταν η φωνή ενός πολύ γνωστού ραδιοφωνικού παραγωγού τότε, του Γιώργου Λεφεντάριου, ο οποίος έκανε όλα τα διαφημιστικά της Minos EMI. θυμάμαι που είχα στηθεί από τις 6 το πρωί, για να ακούσω το διαφημιστικό σποτάκι. Τρελάθηκα επίσης και με το εξώφυλλο του δίσκου μου και το χάζευα ώρες, όταν ήταν ακόμα προσχέδιο. Στο πρώτο μου εξώφυλλο σε περιοδικό, είχα ξενυχτήσει, έκανε θυμάμαι κρύο και πήγα από τα ξημερώματα στην Ομόνοια. Είχα αρρωστήσει κιόλας μετά από αυτό. (γέλια)
– Άξιζε τον κόπο όμως.
– Ναι, άξιζε. Όλα αυτά έχουν μία τεράστια συγκίνηση για έναν καλλιτέχνη, όπου αυτό που ονειρευόταν πάντα, γίνεται πραγματικότητα.
– Είναι γεγονός ότι με τα τεχνολογικά μέσα που υπάρχουν πλέον, ένας τραγουδιστής σε σχέση με το παρελθόν, είναι ευκολότερο να γίνει γνωστός και αυτό ναι μεν μπορούμε να το βάλουμε στα θετικά, αλλά πόσο μπορεί να βοηθήσει αυτό τον ίδιο τον καλλιτέχνη και την ελληνική μουσική παραγωγή γενικότερα;
– Το να γίνεις γνωστός είναι πάρα πολύ εύκολο σήμερα. Η δυσκολία είναι στο να κάνεις πολύ ωραία τραγούδια και να αντέξεις στον χρόνο. Εκείνο που συνήθως λέω, γιατί πολλά νέα παιδιά είναι φίλοι μου και μου αρέσει να τα συμβουλεύω – όπως συμβούλευαν και εμένα οι μεγάλοι καλλιτέχνες και κρατούσα πράγματα από αυτούς- είναι πως πρέπει να μάθουν τα Ελληνικά τραγούδια, τους συνθέτες. Να μάθουν τι σημαίνει Καλδάρας, Μούτσης, Χατζηνάσιος, Σπανός, Πλέσσας, Τσιτσάνης, Βαμβακάρης. Ακόμα και πιο πίσω, όπως ο Γούναρης. Πρέπει να μάθουν τι σημαίνει μουσική και τέχνη. Όχι μπαίνουμε σε ένα studio, κάνουμε ένα τραγουδάκι, το ανεβάζουμε στο youtube, και γίναμε φίρμες. Αυτό δεν είναι τέχνη!
-Ομολογουμένως υπάρχει μία – θα μπορούσαμε να πούμε – προχειρότητα σήμερα.
– Βλέπετε ότι περνάνε οι δεκαετίες και με τα παλιά τραγούδια πορευόμαστε ακόμα. Κάθονται οι νέοι και τα διασκευάζουν, κάτι με το οποίο διαφωνώ, διότι ακούω μερικά τραγούδια είτε από τα ρετρό, είτε από τα λαϊκά και τάχα κάνουμε λίγο JAZZ,λίγο LATIN, ωστόσο ορισμένα από αυτά δεν μου αρέσουν και κάποια μάλιστα τα θεωρώ κακοποιημένα, για την δική μου αισθητική. Οι νέοι καλλιτέχνες ωστόσο πορεύονται με αυτά τα τραγούδια διότι η σύγχρονη ελληνική μουσική, δεν οδηγεί πουθενά την ίδια την μουσική.
– Ίσως μοιάζει λίγο σαν «ακυβέρνητη»
– Είναι κρίμα γιατί υπάρχουν νεότεροι ταλαντούχοι άνθρωποι οι οποίοι διδάχτηκαν από τους σπουδαίους μας, Θεοδωράκη, Χατζηδάκη και όλους αυτούς που προανέφερα. Αλώστε δεν χρειάζεται να το πω εγώ, όλοι το ξέρουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι πήγαν μπροστά το ελληνικό τραγούδι. Τώρα αισθάνομαι πως ο,τι βγαίνει «χτυπά πάνω σε έναν τοίχο». Κάνει ένα «παφ» και μετά κάτω.
– Εκτός από σπουδαία ερμηνεύτρια είστε και συγγραφέας.
Ε..εντάξει, μία μυθοπλασία έφτιαξα
– Από που γεννήθηκε αυτή η ανάγκη για την συγγραφή;
– Ήταν μία εποχή που δεν είχα πολλές εμφανίσεις και είπα ότι θέλω να εκμεταλλευτώ τον χρόνο μου γράφοντας. Έτσι και ξεκινησα ένα ωραίο πρωινό, αν και κανείς από τους δικούς μου ανθρώπους δεν πίστευε ότι θα κάτσω και θα γράψω ένα βιβλίο.Το έκανα όμως και μου άρεσε πάρα πολύ. Είναι πολύ μοναχικό πράγμα βέβαια αυτό. Η δουλειά του συγγραφέα και του ζωγράφου είναι πολύ μοναχικές τέχνες. Είσαι εσύ και το έργο σου. Ήταν ωστόσο μια πολύ ωραία εμπειρία και θα το ξανακάνω. Θέλω να συγγράψω ένα βιβλίο ξανά, αλλά στους δικούς μου ρυθμούς, που μου επιτρέπουν να το κάνω, γιατί απαιτεί αφοσίωση. Θυμάμαι «είχα πέσει με τα μούτρα» από το πρωί μέχρι το βράδυ. Εξάλλου στην ζωή, όλα θέλουν αγάπη και αφοσίωση.
-Εμφανίζεσαι κάπου αυτή την περίοδο; που μπορούμε να σας απολαύσουμε ζωντανά;
– Αυτή τη Πέμπτη 29 Νοεμβρίου, κάνω μία πολύ ωραία παράσταση, που λέγεται ”τραγούδια στο φως”, στο Half Note. Στα μέσα Δεκεμβρίου παίζουμε στην Κρήτη, στις 14 στο Ρέθυμνο, στις 15 στο Ηράκλειο και στις 16 στα Χανιά. Για τον Ιανουάριο έχω να κάνω μία συνεργασία πάρα πολύ γλυκιά και τρυφερή. Θα το μάθετε..