O ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ ΚΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΠΟΥ ΝΙΚΗΣΕ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ

  • -

O ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ ΚΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΠΟΥ ΝΙΚΗΣΕ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ


Από την πένα του Άγγλου Ασθενή

Ομάδα δίχως Γιάννη προκοπή δεν κάνει, γι’αυτό και την Κυριακή που μας πέρασε οι Μιλγουόκι Μπάκς πήραν άλλη μία μεγάλη νίκη με μεγάλο πρωταγωνιστή και πάλι τον Γιάννη Αντετοκούνμπο
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Ο δικός μας Γιάννης, όπως συνηθίσαμε να τον λέμε, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1994. Είναι παιδί μεταναστών από το Λάγος της Νιγηρίας και έχει άλλα τέσσερα αδέλφια.

Παρ’ όλο που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελλάδα, μέχρι την ηλικία των 18 ετών δεν είχε καμία υπηκοότητα. Ούτε την Ελληνική, ούτε την Νιγηριανή.
Δεν ”υπήρχε” το παιδί. Ωστόσο, ένα χρόνο μετά την ενηλικίωση του, επιλέχθηκε να παίξει στο ΝΒΑ.

Τότε πήρε την Ελληνική υπηκοότητα και μάλιστα σε χρόνο…dt (dead time). H κρατική μηχανή κινητοποιήθηκε άμεσα και την έδωσε εν ριπή οφθαλμού.

4 Απριλίου του 2013 κλήθηκε να πάει στο ΝΒΑ και 9 Μαΐου του ιδίου έτους έγινε Έλληνας. Τι γραφειοκρατία και …κουραφέξαλα μου τσαμπουνάτε;.
Εδώ το σύστημα δουλεύει αστραπή!

Ο δικός μας Γιάννης μέχρι την  ηλικία των 18 πουλούσε τσάντες και ρολόγια στους δρόμους της Αθήνας και αυτό το γεγονός το επιβεβαιώνουν
οι NEW YORK TIMES, δεν το λέω εγώ από το μυαλό μου.

Tότε ήταν που πήρε την απόφαση να παίξει μπάσκετ στον Φιλαθλητικό,και μόλις του ήρθε η πρόταση από το ΝΒΑ,  Έλληνας ο Αντετοκούνμπο. Ενώ λοιπόν
όλα αυτά τα χρόνια δεν ήταν πουθενά γραμμένος, ξαφνικά έγινε δικός μας. Γρήγορα, μη τυχόν και μας τον πάρει άλλος.
Αθάνατο Ελληνικό μεγαλείο.

Πριν όμως προσφύγουμε στην συνηθισμένη και εύκολη λύση να ρίξουμε τις ευθύνες δεξιά και αριστερά,ότι φταίει το κράτος, φταίει ο μηχανισμός, φταίει ο έτσι, φταίει ο αλλιώς, καλό θα ήταν να δούμε και να αξιολογήσουμε πρώτα και την δική μας στάση. Όχι μόνο στην συγκεκριμένη περίπτωση, αλλά και σε κάθε είδους τέτοιο θέμα.

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο λοιπόν, κράτησε αρκετή ώρα την πορτοκαλί μπάλα, όμως δεν θα σουτάρει ακόμα. Θα την δώσει πάσα στον μικρό Αμίρ, ο οποίος επιτρέψτε μου την έκφραση, είναι ένας εν δυνάμει Αντετοκούνμπο.

Ο Αμίρ ήρθε πρώτος στα μαθήματα του στο σχολείο και μπορεί αύριο να γίνει ένας σπουδαίος επιστήμονας.

Μπορεί να γίνει ακόμα και ο γιατρός που θα νικήσει τον καρκίνο. Τότε να είστε σίγουροι πως όλοι μα όλοι θα σπεύσουμε να πούμε
<< Έλληνας ο γιατρός που νίκησε τον καρκίνο >> .

Και πρώτοι απ’όλους οι δάσκαλοι του παιδιού, που του έδωσαν να κρατήσει την ταμπέλα του σχολείου του, αντί για την σημαία.

Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να διευκρινίσω ότι ποτέ δεν ήμουν σύμφωνος με μικροπολιτικές ενέργειες, όπως αυτή του Πρωθυπουργού, που έδωσε στου Μαξίμου στον μικρό Αμίρ την σημαία.

Ωστόσο, αυτοί που ενοχλήθηκαν βλέποντας τον Αμίρ να κρατάει την Ελληνική σημαία, ίσως είναι οι ίδιοι που δυσανασχέτησαν όταν φέτος ο Αντετοκούνμπο
δεν κατέβηκε με την Εθνική μας στο Εurobasket.

Αλέκος Μεταξάς
(Άγγλος Ασθενής)